युद्धसंग्रहः
Kurukṣetra Campaign in Summary
विपणापणवान् रम्यो भक्ष्यभोज्यविहारवान्
vaiśampāyana uvāca | vipaṇāpaṇavān ramyo bhakṣyabhojyavihāravān | sa mahān parvataparaḥ mahotsavaḥ parama-maṅgalamayaḥ pratibhāti | tatra dūkānāni ca bāzārāś ca āsan | bhakṣya-bhojyāni yathā-iṣṭaṃ prāpyante sma | sarvataḥ paribhramaṇa-vihārasya saukaryaṃ āsīt | vastra-mālānāṃ rāśayaḥ saṃnihitāḥ | vīṇā-veṇu-mṛdaṅgāś ca vādyante sma | etaiḥ sarvaiḥ tatra ramyatā bahu vardhitā | tatra dīnānām andhānām anāthānāṃ ca nityam surā-maireya-miśritaṃ bhakṣya-bhojyaṃ dīyate sma |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ពិធីមហោស្រពដ៏ធំនោះ ដែលរៀបចំលើភ្នំ ឃើញថាមានមង្គលយ៉ាងខ្ពង់ខ្ពស់។ មានហាង និងទីផ្សារតម្រៀបជួរ; អាហារ និងភេសជ្ជៈមានសម្បូរបែបតាមចិត្តប្រាថ្នា ហើយការដើរលេងកម្សាន្តអាចធ្វើបានគ្រប់ទិស។ គំនរខោអាវ និងកម្រងផ្កាត្រូវបានដាក់តម្រៀប ខណៈសូរស័ព្ទវីណា ខ្លុយ និងស្គរម្រឹទង្គ លាន់ឮ។ ដោយហេតុនេះ សោភ័ណភាពនៃទីនោះកាន់តែរុងរឿង។ លើសពីនេះ សម្រាប់អ្នកក្រីក្រ អ្នកខ្វាក់ និងកុមារកំព្រា គេបានចែកចាយអាហារ និងភេសជ្ជៈ—លាយសុរា និងម៉ៃរេយៈ—ដោយមិនដាច់ដូងឡើយ។
वैशम्पायन उवाच
The passage highlights a ruler’s public prosperity expressed through orderly celebration and generosity: abundance is not merely displayed but also redistributed to society’s most vulnerable (the poor, blind, and orphaned). It frames auspiciousness (maṅgala) as including social care alongside spectacle.
Vaiśampāyana describes a grand mountain-set festival with bustling markets, plentiful food, music, and leisure. Alongside the festivities, continuous distribution of provisions is arranged for disadvantaged people, indicating organized public charity during the celebration.