Shloka 20
Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
स कम्मिंश्चित् क्षुधाविष्टः फलभारसमन्वितम् । बिल्व॑ ददर्श विप्रर्षिरारुरोह च त॑ तत:
sa kammiṁścit kṣudhāviṣṭaḥ phalabhārasamanvitam | bilvaṁ dadarśa viprarṣir āruroha ca taṁ tataḥ |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ នៅកន្លែងមួយ ឧត្តង្គព្រួយព្រោះឃ្លានខ្លាំង។ គាត់បានឃើញដើមបិល្វា មែកទ្រេតចុះដោយសារផ្លែច្រើន។ ព្រះឥសីបានឡើងលើដើមនោះ ហើយចងស្បែកក្តាន់ខ្មៅនៅលើមែកមួយ។ បន្ទាប់មក គាត់បានបេះផ្លែបិល្វា ហើយទម្លាក់ចុះមក ដើម្បីបំបាត់ភាពឃ្លានបន្ទាន់។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even a sage experiences bodily needs like hunger; the narrative highlights how necessity is met through simple, nonviolent means (gathering fruit) while maintaining the broader discipline of dharma and restraint.
While traveling, the sage—afflicted by hunger—spots a fruit-laden bilva tree, climbs it, and starts plucking and dropping the fruits to eat and continue his journey.