Shloka 16
उत्तङ्कोपाख्यानम् — Maṇi-Kuṇḍala Retrieval and Entry into Nāgaloka
Chapter 57
सैवमुक्ता त्वया नूनं॑ मद्वाक्येन शुचिव्रता । प्रदास्यति द्विजश्रेष्ठ कुण्डले ते न संशय:
saivamuktā tvayā nūnaṁ madvākyena śucivratā | pradāsyati dvijaśreṣṭha kuṇḍale te na saṁśayaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «នាងស្ត្រីអ្នកកាន់វ្រតសុចរិតនោះ ត្រូវបានអ្នកនិយាយដូច្នេះហើយ ប្រាកដជាត្រូវបានពាក្យរបស់ខ្ញុំជំរុញចិត្ត នាងនឹងប្រគល់ក្រវិលទាំងពីរឲ្យអ្នក ដោយមិនមានសង្ស័យឡើយ ឱ ព្រាហ្មណ៍ប្រសើរបំផុត»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights confidence in dharmic persuasion: truthful, well-intentioned speech can move a virtuous person to act rightly—here, to give a requested gift—without coercion.
Vaiśaṃpāyana assures a Brahmin that the virtuous woman, having been addressed appropriately and influenced by the speaker’s words, will certainly hand over the earrings; the statement functions as a narrative guarantee of the forthcoming act.