Shloka 3
Uttaṅka’s Petition for Madayantī’s Divine Earrings (Maṇikuṇḍala) — Agreement, Proof, and Vigilance
सर्वेषामृषिपुत्राणामेष आसीन्मनोरथ: । औत्तड़कीं गुरुवृत्तिं वै प्राप्तुयामेति भारत
sarveṣām ṛṣiputrāṇām eṣa āsīn manorathaḥ | auttaṅkīṁ guruvṛttiṁ vai prāptuyāmeti bhārata bharatanandana ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «នេះហើយជាបំណងប្រាថ្នាដ៏ជ្រាលជ្រៅក្នុងចិត្តកូនៗនៃឥសីទាំងអស់៖ ‘ឱ ភារតៈ—ឱ អ្នកជាទីរីករាយនៃវង្សភារតៈ—សូមឲ្យយើងក៏ទទួលបាននូវអាកប្បកិរិយានៃការគោរពស្រឡាញ់គ្រូ ដូចឧត្តង្គៈដែរ’»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse upholds guruvṛtti—humble, disciplined service and loyalty to one’s teacher—as an ethical ideal, presenting Uttaṅka’s devotion as a model that other students aspire to emulate.
Vaiśampāyana describes the shared aspiration of the sage-students: while living in the guru’s household, they longed to gain devotion and proper conduct toward the teacher like that of Uttaṅka.