Shloka 53
Kṛṣṇa’s Departure, Auspicious Omens, and the Opening of the Uttaṅka Dialogue (कृष्णप्रयाण-निमित्त-उत्तङ्कसंवाद-प्रारम्भः)
तथेत्यथोक्तः प्रतिपूजितस्तदा गदाग्रजो धर्मसुतेन वीर्यवान् । पितृष्वसारं त्ववदद् यथाविधि सम्पूजितश्नाप्यगमत् प्रदक्षिणम्
tathety athoktaḥ pratipūjitas tadā gadāgrajo dharmasutena vīryavān | pitṛṣvasāraṁ tv avadad yathāvidhi sampūjitaś cāpy agamat pradakṣiṇam ||
ព្រះក្រឹષ્ણ អ្នកមានព្រះបល្ល័ង្កក្លាហាន ជាបងធំរបស់គដា ត្រូវបាននិយាយដូច្នេះ ក៏ឆ្លើយថា «ដូច្នោះហើយ» ហើយត្រូវបាន ធម្មសុត្រ យុធិષ્ઠិរ គោរពបូជា។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានទៅជួប ព្រះមាតាអ៊ុំ កុន្ទី តាមប្រពៃណី សន្ទនាជាមួយនាង; ពេលទទួលបានការស្វាគមន៍យ៉ាងគួរសម ព្រះអង្គបានធ្វើប្រទក្សិណា ជុំវិញនាង—សញ្ញានៃការគោរពចំពោះមនុស្សចាស់ និងរបៀបរបបធម៌ក្នុងគ្រួសារ។
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct through mutual honoring: a king (Yudhiṣṭhira) shows reverence to a revered guest (Kṛṣṇa), and Kṛṣṇa in turn observes proper familial and ritual respect toward elders (Kuntī) by courteous speech and pradakṣiṇā.
After Yudhiṣṭhira respectfully accepts and honors Kṛṣṇa, Kṛṣṇa goes to his paternal aunt Kuntī, converses with her according to propriety, receives her respectful welcome, and then circumambulates her as a sign of reverence.