Shloka 48
Kṛṣṇa’s Departure, Auspicious Omens, and the Opening of the Uttaṅka Dialogue (कृष्णप्रयाण-निमित्त-उत्तङ्कसंवाद-प्रारम्भः)
आनर्तानवलोक्य त्वं पितरं च महाभुज । वृष्णींश्ष॒ पुनरागच्छेहयमेधे ममानघ
yudhiṣṭhira uvāca | ānartān avalokya tvaṃ pitaraṃ ca mahābhuja | vṛṣṇīṃś ca punar āgaccheha aśvamedhe mamānagha || mahābāhu niṣpāpa śrīkṛṣṇa! ānarta-deśakī prajāḥ, sva-mātā-pitarau tathā vṛṣṇivaṃśī bāndhavān saṃmilitvā punar mama aśvamedha-yajñe upāgaccha ||
យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ អ្នកមានដៃខ្លាំង ក្រោយពីបានទៅទស្សនាប្រជាជននៃអានរត និងបានជួបឪពុកម្តាយរបស់ព្រះអង្គ ព្រមទាំងវ្រឹෂ್ಣីទាំងឡាយ សូមត្រឡប់មកទីនេះម្ដងទៀត ឱ អ្នកគ្មានបាប ដើម្បីចូលរួមពិធីអશ્વមេធរបស់ខ្ញុំ។ ឱ ព្រះក្រឹષ્ણ ដៃខ្លាំង និងឥតមន្ទិល—ក្រោយពីបានជួបប្រជានៃដែនអានរត មាតាបិតា និងញាតិវ្រឹષṇី សូមមកវិញដើម្បីអធិស្ឋានក្នុងពិធីអશ્વមេធនេះ»។
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kingship expressed through gratitude and proper conduct: Yudhiṣṭhira honors Kṛṣṇa’s familial and civic duties (meeting his people and kin) while also requesting his presence to complete a major royal rite, showing balance between personal obligations and public responsibility.
After the war, Yudhiṣṭhira is conducting the Aśvamedha to re-establish sovereignty and order. He asks Kṛṣṇa to visit Ānarta (Dvārakā region), see his parents and the Vṛṣṇis, and then return to attend and support the ongoing Aśvamedha sacrifice.