Shloka 49
Mind as Charioteer; Kṣetrajña, Tapas, and Dhyāna-Yoga
Adhyātma-Upadeśa
रूक्ष: शीतस्तथैवोष्ण: स्निग्धो विशद एव च
rūkṣaḥ śītastathaivoṣṇaḥ snigdho viśada eva ca
ព្រះវាយុទេវមានព្រះបន្ទូលថា៖ «គុណដែលដឹងបានដោយការប៉ះ ត្រូវបានពណ៌នាថា ស្ងួត ត្រជាក់ ក្តៅ រលោងមានប្រេង និងថ្លា។ ដូច្នេះហើយ ព្រះព្រាហ្មណ៍អ្នកប្រាជ្ញ—អ្នកសម្រេចសិទ្ធិ ជាអ្នកដឹងធម៌ និងជាអ្នកឃើញសច្ចៈ—បានបង្ហាញយ៉ាងត្រឹមត្រូវតាមវិធីវិន័យ អំពីការពង្រីកលម្អិតនៃគុណប៉ះរបស់ខ្យល់»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames sensory experience (especially touch) as analyzable into distinct qualities and presents this analysis as a disciplined, authoritative teaching transmitted by realized and dharma-knowing sages—linking correct knowledge of nature with ethical and scriptural order.
Vāyu-deva is speaking in a didactic context, enumerating and characterizing the tactile qualities associated with the wind principle, while affirming that such classification has been properly taught by accomplished Brahmin sages.