Shloka 22
Mind as Charioteer; Kṣetrajña, Tapas, and Dhyāna-Yoga
Adhyātma-Upadeśa
तमेव च यथाध्यानं रथेनेहाशुगामिना । गच्छत्यश्वप्रयुक्तेन तथा बुद्धिमतां गति:
tam eva ca yathādhyānaṁ rathenehāśugāminā | gacchaty aśvaprayuktena tathā buddhimatāṁ gatiḥ ||
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដូចជាមនុស្សឈានដល់គោលដៅនោះដោយសមាធិដែលផ្តោតជ្រាលជ្រៅ ដូច្នេះដែរ នៅក្នុងលោកនេះ មនុស្សអាចទៅដល់យ៉ាងរហ័សដោយរទេះដែលចងសេះ។ ដូចគ្នានេះផងដែរ ផ្លូវដំណើររបស់អ្នកប្រាជ្ញ គឺដឹកនាំបញ្ញាដែលបានហ្វឹកហាត់ និងដឹកនាំត្រឹមត្រូវ ឲ្យឆ្ពោះទៅចុងបញ្ចប់ដែលបានប៉ងប្រាថ្នា»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that wise progress is purposeful and disciplined: as meditation steadily reaches its object, so a well-yoked chariot swiftly reaches its destination. Intelligence, when properly directed, becomes a vehicle for attaining one’s rightful goal.
Vāyu-deva is speaking and uses an analogy: meditation is compared to a swift chariot drawn by horses. The point is to illustrate how the wise move toward their aim—through controlled, well-harnessed faculties and focused intent.