Shloka 5
Brahmopadeśa: Ahiṃsā, Jñāna, and the Kṣetrajña–Sattva Analysis
Chapter 49
देशकालावुभौ केचिन्नैतदस्तीति चापरे । जटाजिनधराश्रान्ये मुण्डा: केचिदसंवृता:
deśa-kālāv ubhau kecin naitad astīti cāpare | jaṭājinadharāḥ anye muṇḍāḥ kecid asaṃvṛtāḥ ||
វាយុបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «មនុស្សខ្លះទទួលស្គាល់ថា ទីកន្លែង និងកាលៈទេសៈ មានសភាពពិត ជាអំណាចគ្រប់គ្រង; អ្នកខ្លះទៀតប្រកាសថា វាមិនមានសភាពពិតឡើយ។ អ្នកខ្លះរស់ជាអ្នកតាបស ពាក់សក់ជាចង្រ្កាន និងស្បែកក្តាន់; អ្នកខ្លះកោរសក់; ហើយអ្នកខ្លះនៅអាក្រាត»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that people hold conflicting doctrines (e.g., whether time and place are real) and adopt varied ascetic appearances; it implies that truth and dharma are not guaranteed by sectarian claims or external symbols alone.
Vāyudeva is describing the variety of viewpoints and lifestyles found among seekers/ascetics—some affirming or denying the reality of deśa and kāla, and others distinguished by visible practices like matted hair with deerskin, shaved heads, or nudity.