Shloka 16
Brahmā’s Enumeration of Primacies (Ādi) and the Supremacy of Knowledge
Jñāna
आदिर्विश्वस्थ जगतो विष्णुर्ब्रह्ममयो महान् | भूतं परतरं यस्मात् त्रैलोक्ये नेह विद्यते,सम्पूर्ण जगत्के आदिकारण ब्रह्मस्वरूप महाविष्णु हैं। तीनों लोकोंमें उनसे बढ़कर दूसरा कोई प्राणी नहीं है
ādir viśvasya jagato viṣṇur brahmamayo mahān | bhūtaṃ parataraṃ yasmāt trailokye neha vidyate ||
វាយុបានមានព្រះវាចា៖ «ព្រះវិෂ្ណុដ៏មហិមា មានសភាពជាព្រះព្រហ្ម (ព្រះប្រហ្ម) ជាមូលហេតុដើមនៃសកលលោកទាំងមូលនេះ។ ក្នុងបីលោក មិនមានសត្វណាខ្ពស់ជាងព្រះអង្គទេ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse asserts Viṣṇu’s absolute supremacy: He is the primordial cause of the cosmos and identical in essence with Brahman, so no higher being exists within the three worlds.
Vāyudeva is speaking, offering a doctrinal affirmation of Viṣṇu’s status as the ultimate source and highest reality, framing the surrounding discussion in terms of divine hierarchy and cosmic origin.