Shloka 41
Brahmopadeśa: Adhipatitva-kathana, Dharma-lakṣaṇa, and Kṣetra–Kṣetrajña Viveka
Book 14, Chapter 43
तस्माद् गुणांश्नव सत्त्वं च परित्यज्येह धर्मवित् | क्षीणदोषो गुणातीत): क्षेत्रज्ञ प्रविशत्यथ
tasmād guṇān snava sattvaṃ ca parityajyeha dharmavit | kṣīṇadoṣo guṇātītaḥ kṣetrajñaṃ praviśaty atha ||
ដូច្នេះ ក្នុងលោកនេះឯង អ្នកដឹងធម៌គួរលះបង់ការចងភ្ជាប់ទៅនឹងគុណទាំងឡាយ—សូម្បីតែសត្ត្វ (សភាពបំភ្លឺនៃបញ្ញា) ផងដែរ។ ពេលកំហុសទោសត្រូវបានបំផ្លាញអស់ហើយ បុគ្គលនោះដែលលើសគុណទាំងឡាយ នឹងចូលទៅក្នុងក្សេត្រជ្ញក្នុងសភាពបរិសុទ្ធ—ព្រះអាត្មាអធិឧត្តម។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Liberation is described as transcending identification with all guṇas—even sattva—after one’s दोष (impurities) are exhausted; then one abides in/attains the pure Kṣetrajña, the Supreme Self.
Vāyudeva is instructing the listener on the final stage of spiritual attainment: the dharma-knower, purified of faults, renounces attachment to mental qualities and realizes entry into the pure nature of the Kṣetrajña (Paramātman).