Shloka 21
Brahmopadeśa: Adhipatitva-kathana, Dharma-lakṣaṇa, and Kṣetra–Kṣetrajña Viveka
Book 14, Chapter 43
अहिंसा परमो धर्मो हिंसा चाधर्मलक्षणा । प्रकाशलक्षणा देवा मनुष्या: कर्मलक्षणा:
ahiṃsā paramo dharmo hiṃsā cādharmalakṣaṇā | prakāśalakṣaṇā devā manuṣyāḥ karmalakṣaṇāḥ ||
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងពណ៌នាសញ្ញាច្បាស់លាស់នៃកាតព្វកិច្ចដែលបានកំណត់របស់សត្វទាំងអស់។ អហിംសា ជាធម៌ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត; ហិង្សា ជាសញ្ញានៃអធម៌។ ទេវតាមានលក្ខណៈដោយពន្លឺរុងរឿង; ចំណែកមនុស្សមានលក្ខណៈដោយសកម្មភាព—ជាពិសេសពិធីយជ្ញា និងកិច្ចការតាមធម៌»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse elevates ahiṃsā (non-violence) as the supreme form of dharma and identifies hiṃsā (violence) as a defining mark of adharma, while also distinguishing the natures of gods (radiance) and humans (duty-bound action/karma).
Vāyudeva is speaking and begins a didactic explanation of the characteristic signs of established duties (niyata-dharma) for different classes of beings, framing an ethical hierarchy with non-violence at the top.