Shloka 11
Brahmopadeśa: Adhipatitva-kathana, Dharma-lakṣaṇa, and Kṣetra–Kṣetrajña Viveka
Book 14, Chapter 43
कुबेर: सर्वरत्नानां देवतानां पुरंदर: । एव भूताधिप: सर्ग: प्रजानां च प्रजापति:
kuberaḥ sarvaratnānāṃ devatānāṃ purandaraḥ | eva bhūtādhipaḥ sargaḥ prajānāṃ ca prajāpatiḥ ||
វាយុបានមានព្រះវាចា៖ «គុបេរ ជាអធិបតីនៃរតនទ្រព្យទាំងអស់; បុរន្ទរ (ឥន្ទ្រ) ជាអធិបតីក្នុងចំណោមទេវតា; ហើយប្រជាបតិ ជាអធិបតីនៃសត្វលោក។ ដូច្នេះ ក្នុងសೃષ્ટិ មានអធិបតីដែលតែងតាំងសម្រាប់សត្វមានជីវិត—ម្នាក់ៗគ្រប់គ្រងដែនខ្លួន»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents a dharmic vision of ordered governance: different realms (wealth, the gods, living beings) have designated presiding authorities. It implies that power and resources are not ownerless but entrusted within a structured cosmic administration, encouraging responsible stewardship and respect for rightful domains.
Vāyu is explaining a hierarchy of divine and cosmic offices—naming Kubera, Indra, and Prajāpati as exemplars of domain-lordship—within a broader discourse that situates worldly authority and prosperity inside a larger, regulated creation (sarga).