Shloka 393
Adhyāya 42 — Mahābhūta–Indriya–Adhyātma-Vyavasthā
Brahmā’s Instruction on Elements and Faculties
जातस्याध्ययन पुण्यमिति वृद्धानुशासनम् | कर्मके अनेक भेद हैं
jātasya adhyayanaṁ puṇyam iti vṛddhānuśāsanam | karmake aneka bhedāḥ santi, teṣu pūjā dānaṁ ca yajñe havanaṁ ca—ete pradhānāḥ | vṛddha-puruṣāṇāṁ kathanaṁ yat dvija-kule utpannasya puruṣasya veda-adhyayanaṁ api puṇyasya karma |
ព្រះវាយុទេវមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សម្រាប់អ្នកដែលកើតមកក្នុងស្ថានៈសមគួរ ការសិក្សាវិជ្ជាសាស្ត្រពិសិដ្ឋក៏ជាកិច្ចការមានបុណ្យដែរ—នេះជាសេចក្តីបង្រៀនរបស់មនុស្សចាស់ទុំ។ ទោះបីកម្មមានច្រើនប្រភេទ ការបូជា ការធ្វើទាន និងការថ្វាយហាវនក្នុងយញ្ញៈ គឺសំខាន់ជាងគេ; ប៉ុន្តែអ្នកប្រាជ្ញថា សម្រាប់បុរសកើតក្នុងវង្សទ្វិជ ការសិក្សាវេទដោយវិន័យ ក៏ជាកម្មបុណ្យដែរ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse ranks key religious actions—worship, charity, and sacrificial oblations—as primary, while also affirming that for a twice-born person, disciplined Vedic study is itself a meritorious duty (puṇya-karma), validated by the authority of elders and tradition.
Vāyu-deva is speaking in an instructive mode, summarizing traditional ethical-religious guidance: he cites the elders’ teaching to define what counts as principal meritorious action and to emphasize the special dharma of Vedic study for those born in dvija lineages.