Shloka 39
Adhyāya 40: Brahmā on Mahān (The Great Principle) and the All-Pervading Puruṣa
इस प्रकार श्रीमह्याभारत आश्वमेधिकपर्वके अन्तर्गत अनुगीतापर्वमें गुरु-शिष्य- संवादविषयक उनतालीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṃ śrī-mahābhārate āśvamedhika-parvaṇi antargate anugītā-parvaṇi guru-śiṣya-saṃvāda-viṣayakaḥ ūnatāliśattamo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ
ដូច្នេះ បានបញ្ចប់ជំពូកទីសាមសិបប្រាំបួន ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងសន្ទនារវាងគ្រូ និងសិស្ស ក្នុងផ្នែកអនុគីតា នៃអាស្វមេធិកបរវា ក្នុងមហាភារតដ៏គួរគោរព។ កថាបញ្ចប់នេះជាសញ្ញាបង្ហាញការបញ្ចប់នៃការប្រៀនប្រដៅ ដើម្បីដាក់មូលដ្ឋានសីលធម៌ និងការយល់ដឹងមានវិន័យ បន្ទាប់ពីភាពរញ្ជួយរញ្ជាយនៃសង្គ្រាម។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
This verse is a colophon rather than a doctrinal statement: it marks the completion of a chapter whose subject is the guru–disciple dialogue. Its instructional implication is to frame the preceding discussion as authoritative, pedagogical guidance on dharma and disciplined understanding.
The text signals closure: the thirty-ninth chapter of the Anugītā section within the Aśvamedhika Parva is declared complete. Such endings help organize the epic’s didactic portions and indicate a transition to the next unit of narration or teaching.