Shloka 3
Brahma-vidyā: Satya–Tapas and the Enumeration of Tattvas
Arjuna–Vāsudeva framed dialogue
वश्चिद् ब्राह्मणमासीनमाचार्य संशितव्रतम् । शिष्य: पप्रच्छ मेधावी किंस्विच्छेय: परंतप
vaya-deva uvāca | vaścid brāhmaṇam āsīnam ācāryaṁ saṁśita-vratam | śiṣyaḥ papraccha medhāvī kiṁsvid śreyaḥ paraṁtapa ||
វាយុបានមានព្រះវាចាថា៖ «ម្តងមួយ មានគ្រូព្រាហ្មណ៍មួយរូប អ្នកតាំងខ្លួនក្នុងវ្រតៈយ៉ាងតឹងរឹង អង្គុយលើអាសនៈរបស់លោក។ បន្ទាប់មក សិស្សម្នាក់មានប្រាជ្ញា បានចូលទៅជិត ហើយសួរថា៖ ‘ឱ អ្នកបង្ក្រាបសត្រូវ! តើអ្វីជាស្រេយៈ—សេចក្តីល្អខ្ពស់បំផុត—ពិតប្រាកដ?’»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames a classical ethical-spiritual inquiry: a discerning student seeks ‘śreyas’—the truly beneficial, liberating good—by approaching a disciplined teacher, implying that ultimate welfare is to be learned through humble questioning and guidance.
Vāyu introduces an old account: a vow-observant Brahmin teacher is seated, and a wise disciple comes forward to ask what constitutes the highest good, setting up a teaching dialogue on liberation-oriented values.