Shloka 2
जनक–ब्राह्मणसंवादः
Viṣaya, Mamatva, and Self-Mastery
ब्राह्मणं जनको राजा सन्न॑ कस्मिंक्षिदागसि । विषये मे न वस्तव्यमिति शिष्ट्यर्थमब्रवीत्,एक समय राजा जनकने किसी अपराधमें पकड़े हुए ब्राह्मणको दण्ड देते हुए कहा --“ब्रह्मन! आप मेरे देशसे बाहर चले जाइये'
brāhmaṇaṁ janako rājā sann kasmiṁkṣid āgasi | viṣaye me na vastavyam iti śiṣṭy-artham abravīt |
ព្រាហ្មណ៍បាននិយាយថា៖ ព្រះបាទជនក បានឃើញព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ពាក់ព័ន្ធនឹងកំហុសមួយ ហើយបានមានព្រះបន្ទូល ដើម្បីវិន័យ និងអប់រំថា៖ «ព្រាហ្មណ៍អើយ អ្នកមិនគួរស្នាក់នៅក្នុងដែនរបស់ខ្ញុំទេ; ចូរចាកចេញពីប្រទេសរបស់ខ្ញុំ»។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
A ruler must uphold dharma through measured punishment that aims at correction (śiṣṭy-artham), even when the offender belongs to a respected class; ethical governance prioritizes the realm’s order and moral instruction over favoritism.
A Brahmin narrator recounts that King Janaka, having determined a Brahmin’s involvement in an offence, sentences him to expulsion from the kingdom, explicitly stating that he must not reside in Janaka’s territory.