Shloka 16
जनक–ब्राह्मणसंवादः
Viṣaya, Mamatva, and Self-Mastery
कस्येदमिति कस्य स्वमिति वेदवचस्तथा । नाध्यगच्छमहं बुद्ध्या ममेदमिति यद् भवेत्
kasyedam iti kasya svam iti vedavacas tathā | nādhyagaccham ahaṁ buddhyā mamedam iti yad bhavet ||
ជនកបានមានព្រះបន្ទូល៖ «ព្រះវេទផ្ទាល់ក៏សួរថា ‘វត្ថុនេះជារបស់អ្នកណា? ទ្រព្យនេះជារបស់អ្នកណា?’—បញ្ជាក់ថា តាមសេចក្តីពិត វាមិនមែនជារបស់នរណាម្នាក់ឡើយ។ ដូច្នេះ ពេលខ្ញុំពិចារណាដោយបញ្ញារបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំមិនឃើញអ្វីណាដែលអាចកំណត់បានថា ‘របស់ខ្ញុំ’ ទេ»
जनक उवाच
Educational Q&A
The verse teaches non-attachment by challenging the notion of personal ownership: even the Veda frames possessions as ultimately belonging to no one, so the wise refrain from the rigid claim ‘this is mine.’
King Janaka is speaking in a didactic context, citing a Vedic formulation to support his reflective conclusion that, upon careful discernment, nothing can be securely established as one’s personal possession.