Shloka 7
अध्वर्यु–यति संवादः
Adhvaryu–Yati Dialogue on Svabhāva, Ahiṃsā, and Mokṣa
प्रोक्ष्यमाणं पशुं दृष्टवा यज्ञकर्मण्यथाब्रवीत् । यतिरध्वर्युमासीनो हिंसेयमिति कुत्सयन्
prokṣyamāṇaṃ paśuṃ dṛṣṭvā yajñakarmaṇy athābravīt | yatir adhvaryum āsīno hiṃseyam iti kutsayan ||
ពេលឃើញសត្វមួយកំពុងត្រូវបានព្រួសទឹកបរិសុទ្ធ ក្នុងពិធីយញ្ញកម្ម មុននឹងបូជា—យតិ អ្នកបួសម្នាក់ដែលអង្គុយនៅទីនោះ បាននិយាយទៅកាន់អធ្វារយុ ដោយស្តីបន្ទោសថា៖ «នេះជាអំពើហិង្សា; វានឹងនាំមកនូវបាប»។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical challenge to ritual action: an ascetic labels the sacrificial handling of an animal as hiṃsā (violence), implying moral fault. It sets up a dharma-discussion on whether Vedic sacrifice can be reconciled with non-violence and how intention, scriptural sanction, and harm are weighed.
During a sacrificial procedure, an animal is being ritually sprinkled (prokṣaṇa). A yati present at the scene rebukes the Adhvaryu priest, declaring that the act constitutes violence and therefore leads to sin.