Shloka 1
अध्वर्यु–यति संवादः
Adhvaryu–Yati Dialogue on Svabhāva, Ahiṃsā, and Mokṣa
ऑपन-साज बक। डे अष्टाविशोड ध्याय: ज्ञानी पुरुषकी स्थिति तथा अध्वर्यु और यतिका संवाद ब्राह्मण उवाच गन्धान् न जिप्रामि रसान् न वेझि रूपं॑ न पश्यामि न च स्पृशामि | न चापि शब्दान् विविधान् शूणोमि न चापि संकल्पमुपैमि कंचित्
brāhmaṇa uvāca | gandhān na jighrāmi rasān na vetsi rūpaṃ na paśyāmi na ca spṛśāmi | na cāpi śabdān vividhān śṛṇomi na cāpi saṅkalpam upaimi kañcit ||
ព្រះព្រាហ្មណ៍បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំមិនស្រូបក្លិនក្រអូបទេ; ខ្ញុំមិនទទួលដឹងរសជាតិទេ។ ខ្ញុំមិនឃើញរូបទេ ហើយក៏មិនប៉ះពាល់អ្វីទេ។ ខ្ញុំមិនស្តាប់សំឡេងជាច្រើនប្រភេទទេ ហើយខ្ញុំក៏មិនបង្កើតសេចក្តីគំនិត ឬចេតនាណាមួយឡើយ»។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse presents the ideal of inner withdrawal: mastery over the senses and the mind, culminating in freedom from saṅkalpa (self-centered willing and mental fabrication). It points to a knower’s stance of non-identification with sensory experience and intentionality.
A Brāhmaṇa speaker, within a didactic dialogue context, describes his state as one who does not engage with sensory objects and does not form intentions—setting the tone for a discussion on the condition of the jñānī (wise person) and the contrast between ritual engagement and ascetic inwardness.