Shloka 24
अन्तर्वन-विद्यारण्योपमा
The Allegory of the Inner Forest of Knowledge
एतदेवेदृशं पुण्यमरण्यं ब्राह्मणा विदु: । विदित्वा चानुतिष्ठ त्ति क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिता
etad evedṛśaṃ puṇyam araṇyaṃ brāhmaṇā viduḥ | viditvā cānutiṣṭhanti kṣetrajñenānudarśitāḥ ||
ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយដឹងថា ព្រៃដ៏បរិសុទ្ធនេះ—ដូចដែលវាមាន—ជាព្រៃនៃបុណ្យ។ ហើយក្រោយពីបានយល់ដឹងហើយ អ្នកដែលត្រូវបានបង្ហាញសច្ចៈដោយអ្នកដឹង «ក្សេត្រជ្ញ» (អ្នកដឹងវាល គឺអាត្មា) ក៏ចូលរួមអនុវត្តវិន័យ ដោយប្រកាន់ខ្ជាប់ការគ្រប់គ្រងខាងក្នុង និងវិធីសាស្ត្រផ្លូវធម៌ដទៃទៀត។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Holiness is not merely a location but a realized understanding: when guided by a true knower of the Self (kṣetrajña), one should translate insight into disciplined practice—inner restraint and sustained spiritual observance.
A Brahmin speaker describes a sacred forest known to the learned and explains that those awakened by instruction from a realized teacher undertake the appropriate spiritual disciplines there, treating the forest as a setting for self-cultivation.