Shloka 9
Cāturhotra as Inner Sacrifice (Yoga-Yajña) and Nārāyaṇa Recitation
अदन्नन्नान्यथो<विद्वान् ममत्वेनोपपद्यते । आत्मार्थ पाचयन्नन्नं ममत्वेनोपहन्यते
adann annam anyathā ’vidvān mamatvenopapadyate | ātmārthaṃ pācayann annaṃ mamatvenopahanyate ||
ព្រះព្រាហ្មណ៍បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «មនុស្សអវិជ្ជា ពេលបរិភោគអាហារដែលមិនបានផ្តល់ជាអំណោយ ឬមិនបានបូជា នោះចិត្តរបស់គេជាប់ពាក់ព័ន្ធដោយអារម្មណ៍ ‘របស់ខ្ញុំ’ យ៉ាងខុសបែប។ ដូចគ្នានេះដែរ អ្នកដែលចម្អិនអាហារសម្រាប់ខ្លួនឯងតែប៉ុណ្ណោះ ក៏ត្រូវបានវាយប្រហារដោយកំហុស ‘មមតា’ នោះដែរ»។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Food and livelihood should be connected to giving and offering; when one eats or cooks purely for oneself, the mind hardens into ‘mine-ness’ (mamatva), which is presented as a destructive ethical fault.
A brāhmaṇa speaker delivers a moral instruction, using the everyday act of eating and cooking to warn against egoic appropriation and to commend a life oriented toward sharing, alms, and offering.