Shloka 23
Mokṣa-dharma Yoga-Upadeśa: Equanimity, Sense-Restraint, and Vision of the Ātman (आत्मदर्शन-योगोपदेशः)
मुछ्जं शरीरमित्याहुरिषीकामात्मनि श्रिताम् । एतन्निदर्शनं प्रोक्तं योगविद्धिरनुत्तमम्
muñjaṃ śarīram ity āhur ṛṣīkām ātmani śritām | etan nidarśanaṃ proktaṃ yogaviddhir anuttamam ||
ព្រះព្រាហ្មណ៍បានមានពាក្យថា៖ «ពួកគេប្រកាសថា រាងកាយដូចស្មៅមុញជៈ ហើយអាត្មាដូចសរសៃខាងក្នុងដែលស្ថិតនៅក្នុងវា។ ឧទាហរណ៍នេះ ត្រូវបានអ្នកដឹងយោគៈបង្រៀនថា ជាវិធីដ៏អធិកអធមសម្រាប់បញ្ញាក់ភាពខុសគ្នារវាងរាងកាយ និងអាត្មា»។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse teaches viveka—discriminating the Self from the body—through an analogy: the body is like the outer muñja-grass, while the true Self is like the subtle inner pith. Ethical clarity and freedom from attachment arise when one stops identifying the impermanent body as the Self.
A Brāhmaṇa speaker instructs by offering a yogic illustration. He presents a traditional example used by yogic authorities to help listeners grasp the separateness of the embodied frame and the indwelling Self, guiding the audience toward inner detachment and right understanding.