Shloka 18
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
वेदनाभि: परीतात्मा तद् विद्धि द्विजसत्तम । जातीमरणसंविग्ना: सततं सर्वजन्तवः
vedanābhiḥ parītātmā tad viddhi dvijasattama | jātimaraṇasaṃvignāḥ satataṃ sarvajantavaḥ ||
សិទ្ធៈបានមានពាក្យថា៖ «ចូរដឹងឲ្យច្បាស់ ឱ ទ្វិជសត្តម! នៅពេលមរណកាល អាត្មាដែលស្ថិតក្នុងរាងកាយ ត្រូវទុក្ខវេទនាដណ្ដើមយកទាំងកាយទាំងចិត្ត។ ដូច្នេះ សត្វមានជីវិតទាំងអស់ក្នុងលោក តែងតែរងការរអាក់រអួលជានិច្ច ព្រួយបារម្ភអំពីកំណើត និងមរណៈ»។
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
That embodied life is pervaded by suffering and anxiety centered on the cycle of birth and death; recognizing this is meant to awaken dispassion (vairāgya) and a search for liberation-oriented dharma.
A Siddha instructs a learned interlocutor (addressed as ‘best of the twice-born’) about the universal condition of beings: at death the person is overwhelmed by pain, and therefore creatures remain constantly troubled by the inevitability of birth and death.