Shloka 45
Arjuna’s request to Krishna and the opening of the Kāśyapa–Brāhmaṇa mokṣa discourse (Āśvamedhika-parva 16)
भृशं प्रीतो5स्मि भवतश्चारित्रेण विचक्षण । परिपृच्छस्व कुशलं भाषेयं यत् तवेप्सितम्
bhṛśaṃ prīto ’smi bhavataś cāritreṇa vicakṣaṇa | paripṛcchasva kuśalaṃ bhāṣeyaṃ yat tavepsitam, vidvan |
សិទ្ធៈបាននិយាយថា៖ «ឱ អ្នកមានប្រាជ្ញាច្បាស់លាស់! ខ្ញុំរីករាយយ៉ាងខ្លាំងចំពោះអាកប្បកិរិយាល្អរបស់អ្នក។ ចូរសួរអំពីអ្វីដែលជាប្រយោជន៍ពិតសម្រាប់សុខុមាលភាពរបស់អ្នក; ខ្ញុំនឹងពន្យល់អ្វីៗទាំងអស់ដែលអ្នកប្រាថ្នាចង់ដឹង ឱ បុរសមានវិជ្ជា»។
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse affirms that ethical conduct (cāritra) earns trust and opens the way for instruction; true inquiry should focus on kuśala—what leads to genuine welfare—and a worthy teacher responds according to the seeker’s sincere aim.
A Siddha, pleased by the interlocutor’s exemplary behavior, invites him to ask about his welfare and promises to answer whatever question he truly seeks, setting the stage for further guidance.