Shloka 42
Arjuna’s request to Krishna and the opening of the Kāśyapa–Brāhmaṇa mokṣa discourse (Āśvamedhika-parva 16)
ब्रह्मण: पदमव्यक्त मा ते5भूदत्र संशय: । नाहं पुनरिहागन्ता मर्त्यलोक॑ परंतप
brahmaṇaḥ padam avyaktam mā te 'bhūd atra saṁśayaḥ | nāhaṁ punar ihāgantā martyalokaṁ parantapa, dvijaśreṣṭha |
សិទ្ធាបាននិយាយថា៖ «ស្ថានភាពអវិយក្ត—ទីលំនៅដ៏ខ្ពស់បំផុតនៃព្រហ្ម—គឺជាគោលដៅពិតប្រាកដ; កុំឲ្យមានសង្ស័យនៅទីនេះឡើយ។ ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរបំផុត ឱ អ្នកដុតបំផ្លាញសត្រូវ! ខ្ញុំនឹងមិនត្រឡប់មកលោកមនុស្សស្លាប់នេះទៀតឡើយ។ ដោយបានសម្រេចភាពពេញលេញខ្ពស់បំផុតនេះ ខ្ញុំនឹងទៅកាន់លោកដ៏ប្រសើរ ទៅដល់សត្យលោកដ៏អធិក ហើយតាមលំដាប់ នឹងសម្រេចស្ថានភាពព្រហ្មអវិយក្ត (មោក្ខ)»។
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse affirms mokṣa as the final aim: the unmanifest Brahman-state is the highest goal, and true spiritual perfection culminates in non-return to the mortal realm. It emphasizes certainty (freedom from doubt) about liberation and the transcendence of worldly rebirth.
A Siddha addresses a revered twice-born interlocutor, declaring that he has attained the highest siddhi and will proceed through exalted realms (including Satyaloka) toward the unmanifest Brahman-state, explicitly stating he will not return to the human world.