Shloka 29
Arjuna’s request to Krishna and the opening of the Kāśyapa–Brāhmaṇa mokṣa discourse (Āśvamedhika-parva 16)
सिद्ध उवाच विविधै: कर्मभिस्तात पुण्ययोगैश्व केवलै: । गच्छन्तीह गतिं मर्त्या देवलोके च संस्थितिम्
siddha uvāca: vividhaiḥ karmabhiḥ tāta puṇya-yogaiś ca kevalaiḥ | gacchantīha gatiṁ martyā devaloke ca saṁsthitim ||
សិទ្ធៈបាននិយាយថា៖ «កូនអើយ ដោយអនុវត្តកម្មជាច្រើនប្រភេទ—កម្មដែលជាកុសល—មនុស្សស្លាប់បានសម្រេចលទ្ធផលល្អ និងដំណើរល្អនៅក្នុងលោកនេះ; ហើយដោយសារការប្រមូលផ្តុំកុសលតែប៉ុណ្ណោះ ពួកគេក៏ទទួលបានទីស្ថិតស្ថេរនៅក្នុងលោកទេវតា (ទេវលោក) ផងដែរ»។
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Meritorious action (puṇya-karma) shapes one’s destiny: it yields good outcomes in this life and can lead to an established place in heaven (devaloka). The verse emphasizes ethical causality—results follow from the moral quality of deeds.
A Siddha instructs the addressed listener (“tāta”) about the fruits of varied virtuous actions, explaining how humans, through merit alone, obtain favorable worldly results and a heavenly abode.