Shloka 6
व्याधि-गुण-साम्योपदेशः | Discourse on Affliction, Guṇa-Equilibrium, and the Inner Battle
हर्षेण बाध्यते शोको हर्ष: शोकेन बाध्यते । वक्िद् दुःखे वर्तमान: सुखस्य स्मर्तुमिच्छति । वश्चित् सुखे वर्तमानो दुःखस्य स्मर्तुमिच्छति
harṣeṇa bādhyate śoko harṣaḥ śokena bādhyate | kaścid duḥkhe vartamānaḥ sukhasya smartum icchati | kaścit sukhe vartamāno duḥkhasya smartum icchati ||
ព្រះវាយុបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ទុក្ខត្រូវបានទប់ស្កាត់ដោយអំណរ ហើយអំណរក៏ត្រូវបានទប់ស្កាត់ដោយទុក្ខដែរ។ អ្នកណាម្នាក់ដែលជាប់ក្នុងវេទនា តែងប្រាថ្នាចង់រំលឹកសុខ; ហើយអ្នកណាម្នាក់ដែលរស់នៅក្នុងសុខ ក៏ជ្រើសរើសរំលឹកទុក្ខ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Joy and sorrow are mutually corrective and unstable; the mind swings between them, either yearning for happiness while suffering or recalling suffering even while enjoying comfort. The verse points toward steadiness and non-attachment amid changing emotional states.
Vāyudeva is speaking, offering a reflective observation on human experience: how people respond mentally to adversity and prosperity, and how opposite emotions arise to restrain or disturb the present state.