Shloka 35
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
ततो वित्त विविध संनिधाय यथोत्साहं कारयित्वा च कोषम् | अनुज्ञातो गुरुणा संनिवृत्य शशास गामखिलां सागरान्ताम्
tato vittaṃ vividhaṃ sannidhāya yathotsāhaṃ kārayitvā ca koṣam | anujñāto guruṇā saṃnivṛtya śaśāsa gām akhilāṃ sāgarāntām ||
បន្ទាប់មក ព្រះមរុត្ត បានប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិជាច្រើនប្រភេទដែលនៅសល់ ហើយតាមសមត្ថភាព និងសេចក្តីឧស្សាហ៍របស់ព្រះអង្គ បានសាងសង់ឃ្លាំងទ្រព្យ ហើយដាក់សន្សំទុកនៅទីនោះ។ ដោយទទួលអនុញ្ញាតពីគ្រូ សំវរតា ព្រះអង្គបានត្រឡប់ទៅរាជធានី ហើយបន្ទាប់មកបានគ្រប់គ្រងផែនដីទាំងមូល ដែលមានសមុទ្រជាព្រំដែន—គ្រប់គ្រងដោយធម៌ ដោយគោរពបង្គាប់គ្រូ និងថែរក្សាទ្រព្យសម្បត្តិដោយរបៀបរៀបរយ។
व्याय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic governance: wealth should be responsibly organized (placed in a treasury for orderly administration), and political authority is exercised rightly when aligned with discipline and the guru’s sanction—symbolizing legitimacy, restraint, and ethical stewardship.
After a great distribution of wealth, what remains is collected and stored by having a treasury built. Marutta then takes leave of his teacher Saṃvarta, returns to his capital, and rules the whole ocean-bounded earth.