Shloka 2
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
धृतराष्ट्र प्रहितो गच्छ मरुत्तं संवर्तेन संगतं त॑ं वदस्व । बृहस्पतिं त्वमुपशिक्षस्व राजन् वजन वा ते प्रहरिष्यामि घोरम्
dhṛtarāṣṭra prahito gaccha maruttaṃ saṃvartena saṃgataṃ taṃ vadasva | bṛhaspatiṃ tvam upaśikṣasva rājan vajraṃ vā te prahariṣyāmi ghoraṃ |
ឥន្ទ្រ (សក្រ) បញ្ជាទៅធ្រឹតរាស្ត្រ (Dhṛtarāṣṭra) ថា៖ «ចូរអ្នកទៅជាទូតរបស់ខ្ញុំ ទៅរកព្រះរាជាមរុត្ត ដែលបានចងសម្ព័ន្ធជាមួយសំវរត។ ចូរប្រាប់គាត់ថា ‘ព្រះរាជា! សូមទទួលព្រះបೃಹស្បតិ (Bṛhaspati) ជាគ្រូ ហើយទទួលការបង្រៀនអំពីពិធីយញ្ញ។ បើមិនដូច្នោះទេ ខ្ញុំឥន្ទ្រ នឹងវាយអ្នកដោយវជ្រាដ៏សាហាវ’»។
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that sacrificial power must be guided by legitimate priestly authority (Bṛhaspati) and aligned with dharma; otherwise, ritual becomes a disruptive assertion of power, inviting divine correction.
Indra orders Dhṛtarāṣṭra to go as an envoy to King Marutta, who is working with Saṃvarta, and to warn him to accept Bṛhaspati as his teacher for the sacrifice—failing which Indra threatens to strike him with the vajra.