Shloka 31
Vyāsa’s Boon-Offer and Dhṛtarāṣṭra’s Remorse in the Forest Assembly (आश्रमवासिक पर्व, अध्याय ३६)
5 कक पल ! श है कक 82 कं ै न - 4-7. 5४:६<८६८७०७ 7240. 8 क ध पलक बुत 3 7/ है” के पु /ट 6 / >> गान्धारी च महाभागा जननी च पृथा तव,इसके बाद महाभागा गान्धारी, तुम्हारी माता कुन्ती तथा तुम्हारे ताऊ राजा धृतराष्ट्र-- ये तीनों ही दावाग्निमें जलकर भस्म हो गये; परंतु महामात्य संजय उस दावाग्निसे जीवित बच गये हैं
gāndhārī ca mahābhāgā jananī ca pṛthā tava | dhṛtarāṣṭraś ca rājā te traya eva hutāśane || sañjayas tu mahāmātyo dāvāgner jīvito 'bhavat ||
នារទៈបានមានពាក្យថា៖ គន្ធារីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ មាតារបស់អ្នក ព្រឹថា (គុនទី) និងព្រះធ្រិតរាស្ត្រ អ្នកចាស់ជាងរបស់អ្នក—ទាំងបីនាក់នេះ ត្រូវបានភ្លើងព្រៃលេបស៊ី ក្លាយជាផេះអស់។ ប៉ុន្តែ សញ្ជ័យ មហាមន្ត្រី បានរួចជីវិតពីភ្លើងព្រៃនោះ។
नारद उवाच
Educational Q&A
Even the most eminent figures—kings, queens, and revered mothers—are subject to impermanence; the narrative invites detachment, acceptance of karma’s fruition, and steadiness in dharma when confronted with loss.
Nārada reports that Gāndhārī, Kuntī (Pṛthā), and Dhṛtarāṣṭra perished in a forest fire during their forest-dwelling stage, while Sañjaya escaped alive.