Shloka 8
Vyāsa’s Inquiry into Dhṛtarāṣṭra’s Tapas and the Identification of Vidura with Dharma
मा सम शोके मनः कार्षीर्दिष्टे न व्यथते बुध: । “कौरवनन्दन महाबाहु धृतराष्ट्र! तुमने श्रद्धा और कुलमें बढ़े-चढ़े
vaiśampāyana uvāca | mā sama śoke manaḥ kārṣīr diṣṭe na vyathate budhaḥ | śrutaṃ devarahasyaṃ te nāradād devadarśanāt |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «កុំឲ្យចិត្តរបស់អ្នកធ្លាក់ចូលក្នុងសោកសៅឡើយ។ បុរសប្រាជ្ញាមិនរង្គោះរង្គើដោយអ្វីដែលវាសនាបានកំណត់ទេ។ អ្នកបានស្តាប់រឿងរ៉ាវជាច្រើនពីព្រះឥសីបុរាណ អ្នកចាស់ទុំដោយសទ្ធា និងកំណើតខ្ពង់ខ្ពស់—អ្នកដឹងវេទ និងវេទាង្គ មានប្រាជ្ញាចាស់ទុំ មានកុសលកម្ម និងចេះធម៌—ហើយអ្នកក៏បានស្តាប់ពីនារទ មុនីអ្នកឃើញទេវតា នូវអាថ៌កំបាំងរបស់ទេវលោកផងដែរ។ ដូច្នេះ ចូរបោះបង់សោកសៅចេញទៅ៖ វីរបុរសទាំងនោះ បានសម្រេចគតិសុភមង្គល ដោយអាវុធបានបរិសុទ្ធពួកគេ តាមធម៌ក្សត្រិយៈ; ហើយកូនប្រុសរបស់អ្នក—ដូចដែលអ្នកបានដឹង—ស្ថិតនៅសួគ៌ ដើរលេងតាមចិត្តប្រាថ្នា»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Grief should be restrained by dharmic understanding: the wise are not destabilized by what is ordained (diṣṭa), and one should accept the fruits of karma and destiny with steadiness, especially when the departed have attained an auspicious end according to their dharma.
Vaiśampāyana consoles Dhṛtarāṣṭra, urging him to abandon sorrow for his sons. He reminds him of the teachings he has heard from ancient seers and from the divine sage Nārada, emphasizing that the fallen warriors attained a blessed state and that Dhṛtarāṣṭra’s sons dwell in heaven.