Shloka 74
धृतराष्ट्रस्य पाण्डवेषु प्रीति-वृत्तान्तः | Dhṛtarāṣṭra’s Affectionate Disposition toward the Pāṇḍavas
वैशम्पायन उवाच एवमुक्तस्तु कौन्तेय: पित्रा ज्येष्ठेन भारत । पस्पर्श सर्वगात्रेषु सौहार्दात् तं शनैस्तदा,वैशम्पायनजी कहते हैं--भारत! अपने ज्येष्ठ पितृव्य धृतराष्ट्रके ऐसा कहनेपर कुन्तीनन्दन युधिष्ठिरने बड़े सस््नेहके साथ उनके समस्त अंगोंपर धीरे-धीरे हाथ फेरा
vaiśampāyana uvāca evam uktas tu kaunteyaḥ pitrā jyeṣṭhena bhārata | pasparśa sarvagātreṣu sauhārdāt taṃ śanais tadā ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ឱ ភារតៈ! ពេលពូធំ (ធ្រិតរាស្ត្រ) បាននិយាយដូច្នោះ កូនកុន្ទី យុធិស្ឋិរ ដែលពោរពេញដោយមេត្រីភាព និងសេចក្តីស្និទ្ធស្នាល បានលូតដៃប៉ះលើអវយវៈទាំងមូលរបស់ព្រះអង្គយ៉ាងទន់ភ្លន់ បន្តិចម្តងៗ ដោយក្តីគោរពនិងអាណិតស្រឡាញ់។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after devastating conflict, dharma is upheld through humility and compassionate regard for elders; Yudhiṣṭhira’s gentle touch embodies reconciliation, restraint, and affectionate duty rather than triumphalism.
After Dhṛtarāṣṭra (the elder paternal uncle) speaks to him, Yudhiṣṭhira responds not with argument but with a tender, respectful gesture—slowly touching Dhṛtarāṣṭra’s limbs—signaling goodwill and filial reverence.