Shloka 16
नारदेन धृतराष्ट्रगतिवर्णनम् | Nārada’s Account of Dhṛtarāṣṭra’s Future Course
भ्राता तव महाराज देवदेव: सनातन: । धारणान्मनसा ध्यानाद् यं धर्म कवयो विदु:
bhrātā tava mahārāja devadevaḥ sanātanaḥ | dhāraṇān manasā dhyānād yaṃ dharma kavayo viduḥ ||
វៃសម្បាយនៈ បានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! បងប្អូនរបស់ព្រះអង្គ គឺជាព្រះនៃព្រះទាំងឡាយ អមតៈជានិច្ច។ ដោយការតាំងចិត្តមាំមួន (ធារណា) ដោយចិត្តប្រមូលផ្តុំ និងដោយសមាធិ (ធ្យាន) គាត់គឺជាធម្មៈដែលពួកឥសីប្រាជ្ញទទួលស្គាល់»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True Dharma is not merely external rule-following; it is recognized through inner discipline—steadfast concentration (dhāraṇā), mental collectedness, and meditation (dhyāna). The verse elevates Dharma as a living, divine reality known by the wise.
Vaiśampāyana addresses a king and identifies the king’s brother as an eternal, supreme divine being—so aligned with yogic steadiness and contemplation that sages recognize him as Dharma itself.