कुन्तीनिवर्तनप्रयत्नः तथा वननिवासप्रारम्भः
Attempt to Dissuade Kuntī; Commencement of Forest Residence
संजय उवाच य एष जाम्बूनदशुद्धगौर- स्तनुर्महासिंह इव प्रवृद्ध: । प्रचण्डघोण: पृथुदीर्घनेत्र- स्ताम्रायताक्ष: कुरुराज एष:
sañjaya uvāca | ya eṣa jāmbūnadaśuddhagauras tanur mahāsiṃha iva pravṛddhaḥ | pracaṇḍaghoṇaḥ pṛthudīrghanetras tāmrāyatākṣaḥ kururāja eṣaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «មនុស្សនេះ—រាងកាយសភ្លឺដូចមាសជាំបូនដៈដែលបានសម្អាតបរិសុទ្ធ ធំធាត់ឧត្តុង្គដូចសត្វសិង្ហមហា ច្រមុះលេចធ្លោរឹងមាំ ភ្នែកធំវែង ហើយសម្លឹងមានពណ៌ក្រហមស្រាលដូចពណ៌ទង់ដែង—នេះហើយជាព្រះមហាក្សត្រកុរុ យុធិષ્ઠិរ»។
संजय उवाच
The verse implicitly links righteous kingship with inner purity and dignified strength: Yudhiṣṭhira is portrayed as refined like purified gold and majestic like a lion, suggesting that ethical authority (dharma) should manifest as calm, mature, and steady power rather than mere aggression.
Sañjaya identifies and describes Yudhiṣṭhira through vivid physical and symbolic traits—golden purity, lion-like majesty, and distinctive eyes—so the listener can recognize the Kuru king and grasp his stature and presence in the scene.