Shloka 13
Kuntī’s Retrospective Uddharṣaṇa and Renunciatory Resolve (कुन्त्युद्धर्षण-प्रत्याख्यानम्)
राजा तान् स्वरयोगेन स्पर्शन च महामना: | प्रत्यभिज्ञाय मेधावी समाश्वासयत प्रभु:,महामना बुद्धिमान् राजा धृतराष्ट्रने बोलनेके स्वरसे और स्पर्शसे पाण्डवोंको पहचानकर उन सबको आश्वासन दिया
rājā tān svarayogena sparśena ca mahāmanāḥ | pratyabhijñāya medhāvī samāśvāsayat prabhuḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ព្រះរាជាដ៏មានព្រះហឫទ័យធំ និងមានប្រាជ្ញា ធ្រិតរាស្ត្រ ដោយស្គាល់តាមសំឡេងនិយាយដែលស្និទ្ធស្នាល និងតាមការប៉ះពាល់ បានទទួលស្គាល់បណ្ឌវទាំងឡាយ ហើយបានផ្តល់ពាក្យលួងលោមដល់ពួកគេ។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញថា ទោះនៅក្នុងការបាត់បង់ និងការដកខ្លួនចេញពីលោក ក៏សាច់ញាតិត្រូវបានបញ្ជាក់តាមសញ្ញាខាងក្នុងដ៏ជិតស្និទ្ធ ហើយព្រះរាជាបានឆ្លើយតបដោយភាពមាំមួន និងការលួងលោម មិនមែនដោយសង្ស័យ ឬភាពរឹងរ៉ឹងឡើយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in decline and sorrow, dharmic conduct expresses itself as reassurance and steadiness toward one’s kin; true authority is shown by calming others and acknowledging relationship through empathy and recognition.
Dhṛtarāṣṭra, unable to rely on sight, identifies the arriving Pāṇḍavas by their voices and by touch, and then consoles them, establishing a moment of familial recognition and emotional settling.