Shloka 8
अौर्ध्वदेहिक-श्राद्धे दानयज्ञविस्तारः | Expansion of the Aurdhvadehika Śrāddha and the Donation-Rite
पाण्डवाश्वैव ते सर्वे भूशं शोकपरायणा: । शोचन्तो मातरं वृद्धामूषुर्नातिचिरं पुरे
pāṇḍavāś caiva te sarve bhṛśaṃ śokaparāyaṇāḥ | śocanto mātaraṃ vṛddhām ūṣuḥ nāticiraṃ pure ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ បណ្ឌវទាំងអស់នោះ ត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយទុក្ខសោកដ៏ខ្លាំងក្លា ហើយរស់នៅក្នុងសោកសៅជានិច្ច។ ពួកគេយំសោកអំពីមាតាដ៏ចាស់ជរា ដល់ថ្នាក់មិនអាចស្នាក់នៅក្នុងទីក្រុងបានយូរទេ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how even victorious heroes remain bound by human vulnerability: grief and filial concern. It implicitly points to the ethical weight of family responsibility and the impermanence of worldly stability after catastrophe.
Vaiśampāyana describes the Pāṇḍavas as deeply sorrowful; their anxiety and mourning for their aged mother becomes so consuming that they are unable to remain in the city for long.