Shloka 37
Vidura’s Message to Dhṛtarāṣṭra: Authorization for Dāna and Public Welfare (विदुरवाक्यम्—दानानुज्ञा)
वैशम्पायन उवाच इति ते तस्य तच्छुत्वा देवर्षेर्मधुरं वच: । सर्वे सुमनस: प्रीता बभूवु: स च पार्थिव:
vaiśampāyana uvāca — iti te tasya tac chrutvā devarṣer madhuraṃ vacaḥ | sarve sumanasaḥ prītā babhūvuḥ sa ca pārthivaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ពេលពួកគេទាំងអស់បានស្តាប់ពាក្យផ្អែមល្ហែមរបស់ទេវឫសីនោះហើយ ចិត្តក៏រីករាយសប្បាយគ្រប់គ្នា; ហើយព្រះរាជា ធ្រឹតរាស្ត្រ ក៏ពោរពេញដោយអំណរយ៉ាងក្រៃលែងដែរ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of gentle, truthful counsel from a realized sage: well-spoken words can calm grief, restore clarity, and turn minds toward harmony, even in a royal household burdened by past conflict.
After the divine seer speaks, everyone present listens and is uplifted; their hearts become cheerful, and King Dhṛtarāṣṭra in particular experiences strong joy and relief upon hearing the seer’s pleasing words.