Shloka 15
Vidura’s Message to Dhṛtarāṣṭra: Authorization for Dāna and Public Welfare (विदुरवाक्यम्—दानानुज्ञा)
द्वैपायनप्रसादाच्च त्वमपीदं तपोवनम् । राजन्नवाप्य दुष्प्रापां गतिमग्र्यां गमिष्यसि
Dvaipāyana-prasādāc ca tvam apīdaṃ tapovanam | rājan avāpya duṣprāpāṃ gatim agryāṃ gamiṣyasi, nareśvara ||
នារ៉ដៈបាននិយាយថា៖ «ដោយព្រះគុណរបស់ ទ្វៃបាយនៈ (វ្យាសៈ) អ្នកផងដែរ ឱ ព្រះរាជា បានមកដល់ព្រៃតបស្យានេះ។ ពេលបានមកដល់ទីនេះ អ្នកនឹងធ្វើតបស្យា ហើយនឹងសម្រេចស្ថានភាពដ៏កម្រនិងពិបាកឈ្នះ—គោលដៅដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃមនុស្សទាំងឡាយ»។
नारद उवाच
Educational Q&A
Spiritual progress is enabled by both divine/saintly grace (Vyāsa’s prasāda) and personal discipline (tapas). Even a king, after fulfilling worldly duties, can attain the highest destiny by entering a life of austerity and inner purification.
Nārada addresses the king who has arrived at the tapovana (hermitage-forest). He explains that this arrival is due to Vyāsa’s grace and foretells that, by practicing austerities there, the king will attain a rare and supreme spiritual end.