Shloka 7
Dhṛtarāṣṭra’s Public Request for Consent to Enter the Forest (अनुज्ञा-प्रार्थना)
स श्राद्धयज्ञों ववृते बहुशो धनदक्षिण: | अनेकधनरत्नौघो युधिछिरमते तदा
sa śrāddhayajño vavṛte bahuśo dhanadakṣiṇaḥ | anekadhana-ratnaugho yudhiṣṭhiramate tadā ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ពិធីយញ្ញស្រាទ្ធនោះ ត្រូវបានធ្វើជាញឹកញាប់ ហើយរុងរឿងដោយទានដ៏ច្រើនជាដក្ខិណា។ តាមបំណងរបស់យុធិષ્ઠិរ នៅពេលនោះ គំនរទ្រព្យសម្បត្តិនានា និងស្ទ្រីមរតនៈជាច្រើន ត្រូវបានចែកចាយ—ជាការបង្ហាញថាកាតព្វកិច្ចរបស់ព្រះមហាក្សត្រ គឺការថែរក្សាអ្នកស្លាប់ និងការធ្វើទានដោយសុចរិតចំពោះអ្នកគួរទទួល។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kingship expressed through śrāddha and dāna: honoring the departed through proper rites and supporting ritual specialists and dependents through generous dakṣiṇā, turning grief and obligation into ethically ordered giving.
A śrāddha-yajña is being conducted repeatedly, and—following Yudhiṣṭhira’s approval—large amounts of wealth and jewels are distributed as dakṣiṇā, emphasizing the scale and sincerity of the rite.