Shloka 231
मैरेयकाणि मांसानि पानकानि लघूनि च । चित्रान् भक्ष्यविकारांश्व चक्रुस्तस्य यथा पुरा
maireyakāṇi māṁsāni pānakāni laghūni ca | citrān bhakṣyavikārāṁś ca cakrus tasya yathā purā ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ពួកគេបានរៀបចំជូនព្រះអង្គ ដូចដើមកាលមុនៗ—ស្រាមេរ័យកៈដែលស្រវឹង, ម្ហូបសាច់, ភេសជ្ជៈស្រាលៗ និងអាហារឆ្ងាញ់ចម្រុះប្រភេទ—ដូចជាការស្តារឡើងវិញនូវរបៀបរីករាយរបស់រាជវាំង ទោះនៅក្នុងទីកន្លែងស្ងប់ស្ងាត់បែបអាស្រ័យក៏ដោយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between past habits of royal indulgence and the later-life ideal of restraint; it implicitly raises an ethical question about whether one should recreate former pleasures when circumstances call for simplicity and detachment.
In the Ashramavāsika setting, attendants arrange food and drink for a central figure, preparing intoxicants, meat, and assorted delicacies in the same manner as earlier courtly life, suggesting a deliberate return to former modes of enjoyment.