Shloka 8
Śrāddha-pravṛtti-kathana and Varjya-dravya-nirdeśa
Origin and Prohibitions in Śrāddha
आजेन वापि लौहेन मघास्वेव यतव्रत: । हस्तिच्छायासु विधिवत् कर्णव्यजनवीजितम्
ājena vāpi lauhena maghāsveva yatavrataḥ | hasticchāyāsu vidhivat karṇavyajanavījitam ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឬមិនដូច្នោះទេ ដោយរក្សាវ្រតយ៉ាងតឹងរឹង តាមវិន័យ គេគួរធ្វើស្រាទ្ធរបស់យើងឲ្យត្រឹមត្រូវ នៅក្នុងនក្ខត្រមឃា (Maghā) នោះឯង—អង្គុយក្រោមម្លប់ដែលរាងកាយដំរីបោះចោល ហើយឲ្យខ្យល់ដោយត្រចៀកដំរី ដូចជាវ្យជនពិធី—ដោយបូជាអាចជាបាយាសស្រូវ ឬម្ហូបបន្លែឡៅហា-សាក (lauhā-śāka) តាមពិធីគ្រប់ប្រការ។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes disciplined observance of prescribed rites: śrāddha should be performed with proper procedure (vidhivat), appropriate offerings, and attention to auspicious timing (Maghā), showing that dharma is upheld through careful, rule-governed ancestral duty.
Bhishma is describing a specific, rule-bound mode of performing śrāddha: during the Maghā nakṣatra, the performer—steadfast in vows—sits in an elephant’s shade and is fanned by the elephant’s ears, while offering designated foods such as rice-pāyasa or lauhā-śāka, underscoring the ritual’s exacting conditions.