Shloka 4
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
तत्र देवो मुदा युक्तो भूतसंघशतैर्व॑त: । नानारूपैर्विख्पैश्व दिव्यैरद्भुतदर्शनै:
tatra devo mudā yukto bhūtasaṅghaśatair vṛtaḥ | nānārūpair vikṛtaiś ca divyair adbhutadārśanaiḥ ||
នៅទីនោះ ព្រះមហាទេវៈ (Mahādeva) ត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយក្រុមភូតៈរាប់រយ ហើយទ្រង់រីករាយដោយសេចក្តីសប្បាយ។ អ្នកបម្រើទាំងនោះមានរូបរាងនានា—ភាគច្រើនវិកលវិការនិងគួរឱ្យខ្លាច ប៉ុន្តែខ្លះវិញភ្លឺរលោង និងអស្ចារ្យគួរឱ្យទស្សនា—បង្ហាញពីអំណាចដ៏គួរឱ្យស្ញប់ស្ញែងនៃទីស្នាក់ និងពលបរិវាររបស់ព្រះសិវៈ។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the awe-inspiring, paradoxical nature of the divine: Śiva’s presence harmonizes what appears fearsome or distorted with what is radiant and wondrous, suggesting that the sacred can encompass and transform all forms beyond ordinary aesthetic judgment.
Nārada describes a scene where Mahādeva dwells joyfully, encircled by numerous bhūta-companies whose appearances range from grotesque to divinely marvelous, emphasizing the extraordinary character of Śiva’s retinue and abode.