आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
माद्रीं खल्वलंकृतां दृष्टवा पाण्डुर्भावं चक्रे च तां स्पृष्टवैव विदेहत्वं प्राप्त:,एक दिन माद्रीको शृंगार किये देख पाण्डु उसके प्रति आसक्त हो गये और उसका स्पर्श होते ही उनका शरीर छूट गया। तदनन्तर वहाँ चिताकी आगमें स्थित पतिके शवके साथ माद्री चितापर आरूढ़ हो गयी और कुन्तीसे बोली--“बहिन! मेरे जुड़वें बच्चोंके भी लालन- पालनमें तुम सदा सावधान रहना”
mādrīṃ khalv alaṅkṛtāṃ dṛṣṭvā pāṇḍur bhāvaṃ cakre ca tāṃ spṛṣṭvaiva videhatvaṃ prāptaḥ | tadanantaraṃ tatra citāyāṃ agnau sthite patyuḥ śavena sārdhaṃ mādrī citām āruhya kuntīṃ uvāca—“bhagini! mama yugma-putrayor api lālana-pālane tvaṃ sadā sāvadhānā bhava” |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ពេលព្រះបណ្ឌុឃើញនាងមាទ្រីតុបតែងអលង្ការយ៉ាងស្រស់ស្អាត ព្រះអង្គត្រូវក្តីប្រាថ្នាគ្របដណ្តប់ ហើយនៅវិនាទីដែលព្រះអង្គប៉ះនាង ព្រះអង្គក៏ស្លាប់ភ្លាមៗ រាងកាយដួលស្ងៀម។ បន្ទាប់មក ពេលសពស្វាមីស្ថិតលើចិតាដែលកំពុងឆេះ នាងមាទ្រីឡើងលើចិតាជាមួយសព ហើយនិយាយទៅកាន់នាងគុនទីថា៖ «ប្អូនស្រី អ្នកត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នជានិច្ចក្នុងការចិញ្ចឹមបីបាច់ និងអប់រំកូនភ្លោះរបស់ខ្ញុំផង»។
वैशम्पायन उवाच
Unrestrained desire can bring immediate ruin, while dharma in family life continues through responsibility: even in tragedy, Mādrī’s final concern is the welfare of her children, entrusting their care to Kuntī.
Pāṇḍu, seeing Mādrī adorned, is overcome by passion; upon touching her he dies (fulfilling the consequence of his earlier curse). Mādrī then ascends the funeral pyre with his body and asks Kuntī to carefully raise her twin sons.