Shloka 2
Paurava-vaṃśa-kathana (Account of the Paurava Lineage) | महाभारत आदि पर्व अध्याय ८९
ययातिरुवाच नाहं देवमनुष्येषु गन्धर्वेषु महर्षिषु । आत्मनस्तपसा तुल्यं कंचित् पश्यामि वासव,ययातिने कहा--इन्द्र! मैं देवताओं, मनुष्यों, गन्धर्वों और महर्षियोंमेंसे किसीको भी तपस्यामें अपनी बराबरी करनेवाला नहीं देखता हूँ
yayātir uvāca nāhaṃ devamanuṣyeṣu gandharveṣu maharṣiṣu | ātmanaḥ tapasā tulyaṃ kaṃcid paśyāmi vāsava ||
យយាតិ បាននិយាយថា៖ «ឱ វាសវៈ (ឥន្ទ្រ)! ក្នុងចំណោមទេវតា និងមនុស្ស ក្នុងចំណោមគន្ធព្វ និងមហាឥសី ខ្ញុំមិនឃើញអ្នកណាម្នាក់ស្មើខ្ញុំក្នុងការតបស្យា (កម្លាំងនៃការប្រតិបត្តិអាសកេស) ឡើយ។ ដោយអំណាចតបសរបស់ខ្លួន ខ្ញុំមិនមានគូប្រកួតទេ»។
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how spiritual merit (tapas) can become a basis for self-exaltation; it implicitly warns that even genuine austerity may be ethically compromised when it turns into pride and comparison with others.
In a dialogue involving Indra (Vāsava), King Yayāti asserts that among gods, humans, Gandharvas, and great seers he sees no one equal to him in austerity, presenting his tapas as unmatched.