Shloka 32
ययातेर्वानप्रस्थतपःस्वर्गारोहणम् | Yayāti’s Vānaprastha Austerities and Ascent to Heaven
ययातिरुवाच अधर्मो न स्पृशेदेष महान् मामिह भार्गव | वर्णसंकरजो ब्रद्वान्निति त्वां प्रवृणोम्पहम्,ययाति बोले--भार्गव ब्रह्मन! मैं आपसे यह वर माँगता हूँ कि इस विवाहमें यह प्रत्यक्ष दीखनेवाला वर्णसंकरजनित महान् अधर्म मेरा स्पर्श न करे
yayātir uvāca | adharmo na spṛśed eṣa mahān mām iha bhārgava | varṇasaṅkarajo brāhmaṇn iti tvāṃ pravṛṇomy aham ||
យយាតិបានទូលថា៖ «ឱ ភារគវៈ ឱ ព្រាហ្មណ៍! ខ្ញុំសូមព្រះអង្គប្រទានពរ ឲ្យអធម្មដ៏ធំនេះ—ដែលកើតពីគ្រោះថ្នាក់ដែលមើលឃើញច្បាស់នៃការលាយបញ្ចូលវណ្ណៈក្នុងអាពាហ៍ពិពាហ៍នេះ—កុំឲ្យប៉ះពាល់ដល់ខ្ញុំឡើយ។ នេះហើយជាពរដែលខ្ញុំជ្រើសសុំចំពោះព្រះអង្គ»។
शुक्र उवाच
Educational Q&A
The verse frames marriage as an ethical act with social and religious consequences: one should seek to avoid adharma, especially wrongdoing believed to arise from varṇa-confusion (varṇa-saṅkara), and proactively request safeguards aligned with dharma.
King Yayāti addresses Bhārgava (Śukra) while seeking a boon. He asks that the grave adharma connected with the perceived risk of varṇa-saṅkara in the contemplated marriage should not attach to him.