Shloka 27
ययाति-देवयानी-शर्मिष्ठा विवादः — Śukra’s Curse and the Disclosure of Lineage
दृष्टवा काव्यमुवाचेदं सम्भ्रमाविष्टचेतना । आचचक्षे महाप्राज्ञं देवयानीं वने हताम्
dṛṣṭvā kāvyam uvācedaṃ sambhramāviṣṭa-cetanā | ācacakṣe mahāprājñaṃ devayānīṃ vane hatām ||
ពេលឃើញហេតុការណ៍ដ៏គួរឱ្យសោកស្តាយ នាងមានចិត្តរន្ធត់ ហើយនិយាយពាក្យទាំងនេះ។ នាងបានរាយការណ៍ទៅកាន់បុគ្គលប្រាជ្ញាខ្ពង់ខ្ពស់ថា ទេវយានីត្រូវបានសម្លាប់នៅក្នុងព្រៃ—ពាក្យដែលពោរពេញដោយការភ្ញាក់ផ្អើល និងការរន្ធត់ខាងសីលធម៌ ចំពោះការរំលោភសុវត្ថិភាព និងសេចក្តីសមគួរ នៅកន្លែងដែលគួរតែជាជម្រក។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical rupture caused by unjust violence: the mind’s agitation reflects how adharma (wrongdoing) naturally provokes alarm and moral disquiet, especially when harm occurs in a setting associated with safety (the forest as refuge in many narratives).
A speaker, overwhelmed with alarm after witnessing a distressing situation, reports to a very wise person that Devayānī has been killed in the forest, setting up a consequential response to the reported wrongdoing.