Shloka 76
ययातिः शर्मिष्ठायाः ऋतुप्रार्थनां धर्मसंवादं च शृणोति
Yayāti and Śarmiṣṭhā: request in ṛtu and discourse on truth and dharma
इस प्रकार श्रीमहाभारत आदिपर्वके अन्तर्गत सम्भवपर्वमें ययात्युपाख्यानविषयक छिह्तत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ
Iti prakāraḥ Śrīmahābhārata Ādiparvake antargataṃ Sambhavaparvaṇi Yayāty-upākhyāna-viṣayakaḥ ṣaṭsaptatitamo ’dhyāyaḥ pūrṇaḥ abhavat.
ដូច្នេះ បានបញ្ចប់ជំពូកទី៧៧ នៃសម្បវបរវៈ ដែលស្ថិតក្នុងអាទិបរវៈ នៃមហាភារតៈដ៏គួរគោរព—ជំពូកដែលមានប្រធានបទអំពីរឿងរ៉ាវនៃព្រះបាទយយាតិ។ អ្នកនិទានបានសម្គាល់ការបញ្ចប់ផ្នែកនេះ ដើម្បីបង្ហាញការផ្លាស់ប្តូរទៅកាន់សាច់រឿងស្ដីពីវង្សាវតារ និងដើមកំណើត ដែលបង្កើតពិភពសីលធម៌នៃវីរកថានេះ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
This verse functions as a colophon: it teaches by structure rather than by a new moral maxim, emphasizing orderly transmission of tradition—episodes like Yayāti’s are presented as illustrative narratives within a larger genealogy-and-origins framework that supports ethical reflection across the epic.
Vaiśampāyana signals that the seventy-seventh chapter—focused on the Yayāti episode—has concluded within the Sambhava Parva of the Ādi Parva, marking the end of that chapter and preparing the listener for the next section.