Shloka 32
Śukra’s Ultimatum and Devayānī’s Demand (शुक्र-प्रतिज्ञा तथा देवयानी-वर-याचना)
ययातिनहहुषः सम्राडासीत् सत्यपराक्रम: । स पालयामास महीमीजे च बहुभिमखै:,तब नहुषके दूसरे पुत्र सत्यपराक्रमी ययाति सम्राट् हुए। उन्होंने इस पृथ्वीका पालन तथा बहुत-से यज्ञोंका अनुष्ठान किया
vaiśampāyana uvāca | yayātir nahuṣaḥ samrāḍ āsīt satyaparākramaḥ | sa pālayāmāsa mahīm īje ca bahubhiḥ makhaiḥ |
វៃសម្បាយនៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ព្រះរាជបុត្ររបស់នហុសៈ គឺយយាតិ បានក្លាយជាសម្រត់ (អធិរាជ) មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះដោយសេចក្តីសច្ចៈ និងវីរភាព។ ព្រះអង្គបានគ្រប់គ្រងផែនដី និងបានប្រតិបត្តិយញ្ញជាច្រើន។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Legitimate sovereignty is portrayed as dharma-based: a king’s strength should be joined to truthfulness, protection of subjects, and the sustaining of social-religious order through yajña.
The narrator identifies Yayāti, son of Nahuṣa, as the reigning emperor and summarizes his reign: he governed and protected the earth and conducted many sacrificial ceremonies.