Shloka 32
Adhyāya 71: Kaca and the Saṃjīvanī-vidyā
Devayānī–Śukra Episode
अतीतकाले दुर्भिक्षे अभ्येत्य पुनराश्रमम् । मुनि: पारेति नद्या वै नाम चक्रे तदा प्रभु:,दुर्भिक्ष बीत जानेपर उन शक्तिशाली मुनिने पुन: आश्रमपर आकर उस नदीका नाम “पारा” रख दिया था
kaṇva uvāca |
atītakāle durbhikṣe abhyetya punar āśramam |
muniḥ pārā iti nadyā vai nāma cakre tadā prabhuḥ ||
កណ្ណវៈបានមានពាក្យថា៖ «នៅសម័យមុន កាលទុរភិក្សដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបានកន្លងផុតទៅ ព្រះមុនីដ៏មានអំណាចបានត្រឡប់មកអាស្រមវិញ ហើយនៅពេលនោះបានដាក់ឈ្មោះទន្លេនោះថា “បារា”»។
कण्व उवाच
Educational Q&A
Even after collective suffering like famine, dharmic life resumes through steadiness and remembrance; naming a place becomes a moral-cultural act that preserves experience and re-establishes order.
After a past famine, the sage returns to the hermitage and formally gives a river the name “Pārā,” indicating his authority and marking the locale with a remembered identity.